Jaki jest kolor tego pudełka?

Hala U bootow

Ubiegły tydzień upłynął mi konferencyjnie i skłonił do myślenia o tym, jak kolor i forma determinują sensy muzeum. Proste czy zakręcone? Czarne, białe czy zielone?  Najpierw w środę Monika Arczyńska wykładała o problemach związanych z architekturą nowych muzeów w ramach cyklu Stacja Transformacja Fundacji Alternativa. Zderzyła ze sobą dwa najbardziej charakterystyczne modele, z jakimi mamy do czynienia w przypadku muzeów sztuki naszych czasów: spektakularną architektoniczną rzeźbę, która sama w sobie jest wydarzeniem, kulturowym spektaklem przyciągającym widza swoją dziwnością, oraz kontener na sztukę: prosty i funkcjonalny pojemnik na przedmioty. Te drugie też bywają budowane od zera, czasami zaś są umieszczane w budynkach, które uprzednio miały inną, często przemysłową funkcję. O ile do niedawna przeważała tendencja budowania efektownych „ikon architektury” tak dzisiaj następować zdaje się, jak mówiła Arczyńska, powrót do pragmatycznej formy kontenera. Wynika to i z czynników ekonomicznych i pragmatycznych – rozrzeźbione budynki dominują nad funkcjami, którym maja służyć. Przestrzeń ekspozycyjną muzeów najczęściej definiują pozornie neutralne przestrzenie białego i czarnego pudełka. Pierwsze do pokazywania obiektów oświetlonych, drugie do wyświetlania obrazów w ciemności.

Wychłodzone konceptualne formy white cube i black boxu Ines Moreira przeciwstawiła w czwartek charakterystycznym „brązowym pokojom i szarym korytarzom” na sympozjum „Strategie found footage w sztuce współczesnej” w Gdańskiej ASP a o czym wcześniej pisała też w Słowniku Alternativa. Kuratorka interesuje się przestrzeniami naznaczonymi, poprzemysłowymi, gdzie pokaz nie dotyczy samej tylko sztuki, ale wydobycia materialnej charakterystyki dotkniętego czasem budynku. Ja również przychylam się do tej opinii. Praca z zastaną materią budynku jest manifestacją świadomości, że możliwość pokazywania sztuki w opuszczonej fabryce nie jest momentem zerowym powstania muzeum, tylko wynikiem głębokich i bolesnych zmian ekonomicznych i społecznych, które nie moga być zneutralizowane poprzez fakt, że jego ściany pomalowano na biało. Szare, zielone, brązowe, niebieskie? Muzeum w budynku poindustrialnym zasługuje na swoją historię materialną.

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s