Pokaż kotku co masz w środku

Ensembles.org

ENSEMBLES BANK to innowacyjna baza danych, rozwijana jako autorska aplikacja przez zespół M HKA zajmujący się dokumentowaniem zasobów (Powyżej kod QR tej bazy). Raportuję, czego dowiedziałam się z kilkugodzinnej pasjonującej rozmowy z Evi Bert, która jest szefową biblioteki, archiwum i zasobów cyfrowych. Co ciekawe, podlega jej też zespół moderatorów. To pokazuje innowacyjne podejście do zasobów muzeum. Moderatorzy są w istocie żywym interfejsem wiedzy, którą muzeum zawiera, nie zaś tylko przewodnikami po wystawach. Ensembles Bank jest też dla nich podstawowym źródłem samokształcenia.

Ten realizowany od bodaj pięciu lat projekt jest zorganizowany wokół przekonania, że zasoby muzeum, to coś bardziej złożonego, niż opis prac w kolekcji i równoległe, nieprzystające do siebie zbiory obiektów. Powstała więc bardzo złożona baza danych, która w znaczącej mierze realizuje programowy cel muzeum, jakim jest nie tylko wytwarzanie treści ale i komunikowanie jej publiczności. Po skomunikowaniu się z zarządzającymi baza możemy otrzymać dane do logowania po niej swobodnie surfować.

M HKA wytwarza coś, co nazywa Hipotezą Sztuki – wizją sztuki formułowaną i komunikowaną przez muzeum. Podczas, gdy klasyczne muzeum posługuje się kategoriami kanonów i mistrzów, M HKA proponuje bardziej otwartą i zmienną formę, nieustającą reinterpretację przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, w czym upatruje główną rolę sztuki współczesnej. Dzięki temu odnawia także siebie, swoją funkcję i rolę.

Praca nad bazą danych jest wspólna, logują się do niej nie tylko osoby formalnie odpowiedzialne za bazę, ale też rejestratorzy kolekcji i kuratorzy. Pomaga to lepiej organizować informację i dostosowywać ją do potrzeb różnych grup odbiorców. Jednocześnie praca nad tym projektem umożliwiła powstanie spójnej i wciąż coraz bardziej usprawnianej formy zbierania i porządkowania wiedzy. Wiązki i pęczki metadanych pozwalają zobaczyć poszczególne dzieła i artystów w polu relacji. Dzięki temu, bedziemy np. wiedzieć nie tylko jakie dzieło było na danej wystawie, ale jak było pokazane, wystawione, zinterpretowane. Ramowanie dzieła jest w tym sensie także „kolekcjonowane”, refleksja nad nim, częścią zbioru. Dzięki temu niematerialne aspekty historii dzieła i artysty stają się częścią zasobu.

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s