Powolność w Trafostacji Sztuki

kania 3

Kani Kamil, Her Voice, performance dokamerowy, 2015

Kuratoruję w Szczecinie w Trafostacji Sztuki  (a NOMUS partneruje) wystawę główną dorocznego festiwalu inSPIRACJE. Nadałam jej tytuł „Powolność”. Dlaczego w skróconym tekście kuratorskim poniżej. Wystawę współtworzy 16 prac i 17 artystek i jest w nich taka siła, takie doświadczenie, moc i wykop, że jestem dumna i szczęśliwa, że wciąż ze mną pracują, w niektórych przypadkach już dekadę lub dwie . Dziękuję: Anna Baumgart, Ella de Burca, Maureen Connor, Aneta Grzeszykowska, Elżbieta Jabłońska, Zuzanna Janin, Agnieszka Kalinowska, Kani Kamil, Anna Królikiewicz, Małgorzata Mazur i Zorka Wollny, Hanna Nowicka, Annee Olofsson, Krystyna Piotrowska, Joanna Rajkowska, Aleksandra Ska, Dominika Skutnik.

Wystawa już stoi a ja sobie siedzę i myślę, jak tu się super pracuje! Dziękuję Daria Grabowska, Ked Olszewski, Stanisław Ruksza i cały Wasz techniczny dream team, cierpliwy, kompetentny i pomocny. Szczecin wymiata pod każdym względem.

A tu tekst kuratorski:

Celem wystawy „Powolność” jest zakreślenie pola znaczeniowego wolności kobiety i kategoriami tempa, dźwięku, ruchu, światła, głosu, gestu i słuchu.  Tytuł oparty jest na grze słów pomiędzy nazwaniem wykonywania czegoś niespiesznie a sytuacją podległości. „Bycie komuś powolną” oznacza uległość, poddanie, utratę kontroli, unieruchomienie. Bycie podporządkowaną wyzwala pragnienie wyzwolenia z więzów, potrzebę samostanowienia. Konieczna temu rewolucja nie zawsze jest widoczna, ale kiełkować będzie podskórnie, pod ziemią, pod lodem, pod skorupą widocznych powierzchni. Robienie czegoś powoli, w skupieniu, to także sprawa codziennego trudu, który umożliwia długotrwałe, uporczywe i wspólne działanie.  Sięgając po zmysłowe komunikaty badać będziemy formy podporządkowania, metody przyzwolenia i taktyki ustąpienia oraz doświadczania wolności w miejsce abstrakcyjnej i trudnej do zdefiniowania i płynnej w swoim doświadczaniu indywidualnej i zbiorowej wartości. Skupiamy się więc na możliwościach przekazania tego doświadczenia jako formy wolnej od kategoryczności.  Zwolnienie to nie tylko przeciwstawny biegun współczesnego tempa życia, narzucanych prędkości przemieszczania się, przesyłania danych, mobilizacji i tworzenia improwizowanych wspólnot.Kondycja ludzka i obecność wyrażone poprzez stawianie wyzwań dla zmysłów wzroku, słuchu i dla odczuwania całym ciałem. Aby doświadczyć wolności trzeba też doświadczyć jej granic. Ruch, gest, głos,światło i  gest budują napięcie pomiędzy jednostkową wolnością i niekiedy przeciwnymi im intencjami szerszej wspólnoty.Kobiety zakreślające to pole działają poprzez wydawanie głosu, wyrażanie gestem, ruchem, czynnością, zapachem, głosem i uwalnianiem oddechu. Podległość i wyzwolenie z niej muszą powstać na poziomie ciała, ruchu i głosu, dotyku i gestu aby wolność była nie tylko intencją, ale także jej wcieleniem.

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s